امید و توکل تنها ریسمان رهایی انسان

دیشب با خودم فکر می کردم راستی تو این دنیای در اندشت و پر پیشرفت هیچ چیز جز توکل و امید به خدا محرک انسانها نیست . به خودم فکر می کردم که تو راهی که پر ازسختی و انتظار هست که من توش پا گذاشتم نه من نه دکتر نه طرف دیگه نه وسایل پزشکی هیچی و هیچی نمی تونه بهم در رسیدن به مطلب دلم کمک کنه و روی هیچ کدومشون نمی شه حساب کرد .

و من تنها با امید و توکله که دارم به پیش میرم . و اگه این دو نبودند من به چه حسابی می تونستم تو این راه پر از سختی پا بزارم . و چه بسا که مدتها پیش از این راه برگشته بودم . همش اعتماد و امید و توکلم به خدای مهربونه که میرم .

اسکاول شین تو کتابش میگه فقط توکل و امید داشته باش و حرکت کن میخواستم به این خانم اینجا بگم که خدایی غیر از اینها مگه چیز دیگه هم هست که انسان بخواد بهش توسل بکنه

حالا ائمه و دعا رو هم از نظر دور نمی کنیم .

اما حتی همون گناهکاره با کلی گناه امید توکل داره به خدا چون خودش می دونه جز خدا کسی نیست که بهش بتونه استغااثه کنه و دردش و بگه و مطلب دلشو بخواد . و امیدش به اینه که خدا مهربون و بخشنده است و می بخشه .

منم امید و توکلم به خودته خدا جون . خدایا خیلی جاها خوندم که گفتی بنده من کافیه بخواد خواستش پیشا پیش اماده است

خدایا در رحمتت و می کوبم به امید برآوریش . خدایا توکلم به خودته درگاه تو هم درگاه نا امیدی نیست .

یا غیاث المستغیثین ادرکنی .